മിഴിയിലെ കവിത

മിഴിയില്‍ നിറയും കവിതേ..

എന്റെ മഴയായ് തുളുമ്പും കവിതേ..
സ്വപ്നം വിരിയിച്ച കവിതേ..
കണ്ണില്‍ താളം ഉതിര്‍ക്കുന്ന കവിതേ..

ഈമഹാഗീതികളെല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു
മൗനം ചൊരിയുന്ന കവിതേ..
ചേമ്പിലത്താളിലെ തുള്ളിപോല്‍
പ്രണയം ഒഴുക്കിയ കവിതേ..

ദുഃഖങ്ങളത്രയുമെല്ലാം തൂവിക്കളഞ്ഞു-
പുഴയായ് ഒഴുകിയ കവിതേ..
മനമൊരു പമ്പരമാകുമ്പൊളൊക്കയും
മാനസിയായ് വരും കവിതേ..

കണ്ണിലെ കാണാവിളക്കായെന്നും
ചിരിതൂകി നിന്നൊരു കവിതേ..
എന്നിലെ എന്നെനീ ഞാനാക്കിമാറ്റിയ
ഐശ്വര്യ ദേവതേ.. എന്റെ കവിതേ..

പ്രണയം പകർന്നവളെ

പ്രണയം പകർന്നവളെ..

എന്റെ പ്രണയം കവർന്നവളെ..

ചിറകുള്ള സ്വപ്നം  നിദ്രാതടത്തിൽ

നീന്തിടും അരയന്നമായ്..

നീന്തിടും അരയന്നമായ് ..

പൂമുഖംവിരിയുന്ന സന്ധ്യയിൽ 

ദീപം വിളങ്ങുന്നപോലേ..

മിഥുനം പൂത്തയുഗത്തിലെ 

വരവേണിയായഴകോടേ..

നിലാവിന്റെ  തീരം ചൊടിയിൽ 

വിരിച്ചെന്റെ കരപടം തേടിനിന്നൂ..

നീയെന്റെ ഉൾത്തടം കുളിരാൽപൊതിഞ്ഞൂ..

കരിയിലക്കാറ്റിലിളകുന്ന വാർമുടി 

എൻനേർക്കുനീളെ പറന്നൂ..

ഈ ജന്മതീരത്തു നീകാത്തു നിന്നപോൽ

മറ്റാരുമില്ലഭൂവിൽ .

നിന്റെ പ്രണയതീരം പുല്കിയി-

ത്തിരയായ് പുണരുന്നു ഞാനും

പുനർജനി

മടങ്ങാനെനിക്കിന്നു നേരമായ് 

തുടക്കം തിരയാനെനിക്കിന്നു കാലമായ് 

ഓർമ്മതൻ പൊരുളിന്റെ ചുരുളഴിച്ചീടുവാൻ 

എത്രകാതം നടക്കും,

 ഞാൻ എത്ര കാതം നടക്കും 

വരണ്ട വാർദ്ധക്യ ശകലങ്ങലപ്പോഴും 

ഓർമ്മച്ചെപ്പ് തുറക്കുവാൻ തുടിക്കുന്നു 

നരമൂടിയ ഇങ്ങേത്തലക്കും കാലിനു-

മിപ്പുറം  ബലക്ഷയത്തണ്ടായ് ശയിക്കുന്നു 

വാനപ്രസ്ഥച്ചിതലുകൾ തീർത്ത മണ്‍കൂനയില-

ടിഞ്ഞിരുന്നൂ  വാല്മീകി  പ്രകൃതം

സ്മിതപൂരിതം പിന്നെയോർത്താലതു 

ക്ലേശം ചുമന്നു തീർത്ത വികൃതം 

യൗവ്വനത്തുരത്തുകൾ ചുഴിയാൽ ചുറ്റി -

ക്കറങ്ങി, നീർബിന്ദുവിലൊടുങ്ങവെ 

ഹൃദയം ശോണിതം,പ്രണയക്കറയിൽ

അർദ്ധനഗ്നാംഗന നടനമാടിയനാൾ 

ബാല്യകൗമാരം കോമരംതുള്ളി പടവാ-

ളെടുത്തു ഛിഹ്നം വിളിച്ചു 

ആത്മസംഘർഷച്ചെരുവുകൾ മതിലുകൾ-

ക്കപ്പുറം വച്ചുറങ്ങിയ ബാല്യം 

ഇതിനെല്ലാമപ്പുറമാവാം തുടക്കവു-

മൊടുക്കവുമായ ഉദ്ബിന്ദുവിൻ കരം 

അവിടെക്കാണെൻ യാത്ര, റാന്തൽ 

വിളക്കിൻ തിരിയണഞ്ഞ നിമിഷത്തിലേക്ക്

വേനല്‍

താഴ്വാരം കാറ്റിന്റെ പാത വെട്ടുന്നു

കിളിവാതിലുകള്‍ നോക്കുകുത്തികളാകുന്നു
പുല്‍തട്ടുകള്‍ സുര്യന്റെ ഇരിപ്പടമാകുന്നു
സര്‍വത്രജലം ഉള്ളില്‍ തീകൂട്ടി കരപാകുന്നു
ഇമവെട്ടിത്തെളിഞ്ഞതു കറുപ്പുകാണാന്‍..
കരിപുരണ്ട ജീവിതങ്ങളുടെ കറുപ്പുകാണാന്‍..

പ്രണയപുഷ്പം

എന്റെ പ്രണയപുഷ്പം വാടിക്കരിഞ്ഞുപോയ് 

നിന്നിളം കാറ്റോട്ടം തോറ്റനാൾ ആനന്ദചിത്തനസ്തമിക്കുന്നുവോ ,പുഞ്ചിരി-

കുണ്ഡത്തിൻ  ആഴങ്ങളിൽ 

ഒറ്റദിക്കോരം വളർന്നൊരു പൂവിന്റെ 

എട്ടുദിക്കെല്ലം കവർന്നൊരു വണ്ടുനീ

ഇളകും ഇതളുകൾ ക്ഷയിച്ചു ചടഞ്ഞു 

പ്രാപ്യമല്ലീസ്നേഹഗന്ധ,മെന്നോതിനീ 

അതാര്യമായിന്നശേഷഭൂവിൽ എന്നും-

മയങ്ങി,യേകത്വമേറ്റുകിടക്കാം 

ഓർമ്മകൾ പൂക്കുമായിരിക്കും സിരകളിൽ

നിന്റെ ഗ്രീഷ്മം പതിയാത്ത സൂനമായ്

പിൻവിളിയില്ലാതെയറ്റുവീഴുന്നിതാ 

വിശുദ്ധിപ്രണയ കപടപുഷ്പം 

ഗന്ധമറിഞ്ഞവരൊക്കെയും കണ്ടാൽ 

തത്ത്വം  പറഞ്ഞങ്ങു മാറിനില്കും 

ചിത്രം : ഗൂഗിള്‍

പെയ്തൊഴിഞ്ഞൊരോർമ്മയിൽ

കോളേജിനെ വെർപിരിഞ്ഞു പോവുകയാണ്. ക്ലാസ് മുറികളും നീളൻ ഇടനാഴികളും കളിനേരങ്ങനളും സൌഹൃദങ്ങളും പ്രണയവും പിന്നിൽ വെടിഞ്ഞു ആ പടിവാതിലിൽ കടക്കുമ്പോൾ മനസ് പറയുന്നതെനന്തായിരിക്കും -

പെയ്തൊഴിഞ്ഞൊ--

രോർമ്മയിൽ

പൂവിടും വസന്തമായ്‌ 

തളിരിലം ചില്ലയിൽ 

പാറിടും ശലഭം നാം  

ഹൃദയമൊന്നു  പാടുവാൻ 

 മിഴികളൊന്നു കാണുവാൻ 

കത്തിരിപ്പില്ലീവഴിയിൽ 

കാലമോ കടന്നുപോയ് 

തണലുവീശി നിന്നപോൽ 

കൈകൾകോർത്തു നിന്നു നാം 

നെഞ്ചിലുള്ളൊരു സ്നേഹമെല്ലാം 

നിനവിലൂടൊഴുകിടാം 

ചിത്രം : ഗൂഗിള്‍

[ഗാനശാഖ ]

വീര്യം കെടുത്താത്ത പോരാളി

ജീവനൂറ്റം വരെ ജ്വലിക്കുന്നു രക്തം 

അമ്മേ, നിനക്കായ് പൊടിയുന്നീ രക്തം 

അടരുന്ന കണ്ണീരിനറ്റം വരെ 

കത്തിപ്പടരുന്നീ മാതൃസ്നേഹം 

സ്മരണതന്‍ വേരുകള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോഴും 

 പുണ്യസ്മരണയായ് നിന്ന ജനനി 

കുമ്പിട്ടുനിന്നെന്‍ ശിരസ്സെങ്കിലും 

വീര്യം കെടുത്താത്ത പോരാളി ഞാന്‍ 

സൃഷ്ടിയില്‍ പൂവിട്ടീ ധരണിയില്‍ വാര്‍ത്തൊരു

ചെന്താരകമാണെന്‍ മനസ്സ് 

മതമല്ല,സ്നേഹം വളര്‍ത്തിയ മണ്ണിന്‍റെ- 

കാവലായ് മാറിയ സൂര്യനും ഞാന്‍ 

മറുവാക്കുമിണ്ടാതെ നന്ദിയോതുന്നു ഞാന്‍ 

എല്ലാവരെയും നമസ്കരിക്കുന്നു ഞാന്‍ 

കാഹളം മുഴങ്ങുന്നെങ്കിലും നാടിന്‍റെ-

ത്രാണനം പേറുവാനയില്ലെനിക്കും

അമ്മയോടിന്നു ഞാന്‍ മാപ്പുചൊല്ലുന്നു 

നിങ്ങളോടിന്നു ഞാന്‍ മാപ്പുചൊല്ലുന്നു 

കുമ്പിട്ടുനിന്നെന്‍ ശിരസ്സെങ്കിലും 

വീര്യം കെടുത്താത്ത പോരാളി ഞാന്‍

ചിത്രം : ഗൂഗിള്‍

പടയണിക്കാലം

പടയണിത്താളം ഉയരുന്നു മേളം

കരയാകെ തപ്പുതാളം

ഈ കരയാകെ തപ്പുതാളം

കൈതൊഴുന്നേന്‍ ദേവി 

അടിയനീ മുന്നില്‍

തുള്ളിയുറഞ്ഞൊരു കോലമായ്

കാവുണരുന്നൂ ചൂട്ടുകത്തുന്നൂ

കാപ്പൊലിയാല്‌ക്കളം കടയുന്നു

ദാരികനിഗ്രഹം പൂര്‍ണാര്‍ത്ഥം ദേവി

പടയണിരൂപേണ സമര്‍പ്പയാമീ

സ്തുതിപ്പാട്ടും തുടികൊട്ടും ദേവി

അരങ്ങില്‍നിന്നിട വാഴ്ത്തിനാലേന്‍

രാത്രിമുറിച്ചിട്ടുദിച്ചൊരു മേളം 

കണ്‍പാര്‍ത്തിന്നിഹം പൂരിതമായ് 

മംഗളരൂപിണി കല്യാണമൂര്‍ത്തി 

ഭൈരവിയായ് കളം നിറഞ്ഞീടുക

അടവിയടുത്താല്‍ മനസ്സിന്നുനീറ്റല്‍ 

അടുത്തൊരാണ്ടിന്‍ കാത്തിരുപ്പാല്‍ 

ചിത്രം കടപ്പാട് : സീനായ് സ്റ്റുഡിയൊ, ഇലന്തൂര്‍ 

ഞാന്‍ ഭാരതവാദി.

ഹിന്ദുവിനായ്  വാദിച്ചിടാതെ ..
മുസ്ലിമിനായ്  വാദിച്ചിടാതെ ..
ക്രിസ്ത്യനായ്‌  വാദിച്ചിടാതെ ..

ഭാരതത്തിനായ്  വാദിക്കുവിന്‍...
ഭാരതത്തിനായ്  വാദിക്കുവിന്‍...

ഒരു ജനത നാം  !
ഒരു ശബ്ദം നാം !
ഒരു വികാരം നാം !
ഇത് നമ്മുടെ ഭാരതം..!!
     

ഉറക്കെ പറയുവിന്‍....
ഇത് നമ്മുടെ ഭാരതം..!!
ഞാനോ  ഭാരതവാദിയെന്ന്..
ഞാനോ  ഭാരതവാദിയെന്ന്..

ജയ് ഭാരത് മാതാ..!!

ജയ് ഭാരത് മാതാ..!!

പൂത്തുമ്പിയെ നീ..

തുള്ളിക്കളിക്കും തുമ്പികളെല്ലാം 

വമ്പോടു ചേര്‍ന്നെന്നരികിലെത്തി.

ആഷാഢമാസത്തില്‍ ആരാമമാകെ-

ഇഷ്ടം കൊതിച്ചിട്ടുരുമ്മിനിന്നൂ..

പാതികൂമ്പിയാ പൂമൊട്ടുകള്‍ക്കും..

ഒളികണ്ണെറിയാന്‍ കൊതിയായി നില്കെ..

പൂത്തുമ്പിയെ നീ..പൂത്തുമ്പിയെ നീ..

ചുറ്റിപ്പറന്നു നടക്കുക..

ഇത്തിരിത്തെന്നലോടിക്കളിക്കുന്നു 

മൂവന്തിയില്‍ മൂളിപ്പാട്ടുകള്‍ പാടി പറക്കുക

ഇലകളൊ കുമ്പിട്ടൊതുങ്ങിനിന്നിങ്ങനെ-

ഈ വഴിയൊന്നങ്ങു  വന്നീടുവാന്‍..

അഴകോടിനിയിന്നു മിഴിയോരം ചേര്‍ന്നു-

അകലേക്ക്‌ പോകല്ലേ  തുമ്പികളെ 

പുഷ്പം ചൊരിഞ്ഞൊരാ  പുഞ്ചിരി കണ്ടിട്ടും 

ദൂരേക്കു പോകല്ലേ  തുമ്പികളെ ..

[ബാലസാഹിത്യം]

ചിത്രം കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍