മിഴിയിലെ കവിത

മിഴിയില്‍ നിറയും കവിതേ..

എന്റെ മഴയായ് തുളുമ്പും കവിതേ..
സ്വപ്നം വിരിയിച്ച കവിതേ..
കണ്ണില്‍ താളം ഉതിര്‍ക്കുന്ന കവിതേ..

ഈമഹാഗീതികളെല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു
മൗനം ചൊരിയുന്ന കവിതേ..
ചേമ്പിലത്താളിലെ തുള്ളിപോല്‍
പ്രണയം ഒഴുക്കിയ കവിതേ..

ദുഃഖങ്ങളത്രയുമെല്ലാം തൂവിക്കളഞ്ഞു-
പുഴയായ് ഒഴുകിയ കവിതേ..
മനമൊരു പമ്പരമാകുമ്പൊളൊക്കയും
മാനസിയായ് വരും കവിതേ..

കണ്ണിലെ കാണാവിളക്കായെന്നും
ചിരിതൂകി നിന്നൊരു കവിതേ..
എന്നിലെ എന്നെനീ ഞാനാക്കിമാറ്റിയ
ഐശ്വര്യ ദേവതേ.. എന്റെ കവിതേ..

പ്രണയം പകർന്നവളെ

പ്രണയം പകർന്നവളെ..

എന്റെ പ്രണയം കവർന്നവളെ..

ചിറകുള്ള സ്വപ്നം  നിദ്രാതടത്തിൽ

നീന്തിടും അരയന്നമായ്..

നീന്തിടും അരയന്നമായ് ..

പൂമുഖംവിരിയുന്ന സന്ധ്യയിൽ 

ദീപം വിളങ്ങുന്നപോലേ..

മിഥുനം പൂത്തയുഗത്തിലെ 

വരവേണിയായഴകോടേ..

നിലാവിന്റെ  തീരം ചൊടിയിൽ 

വിരിച്ചെന്റെ കരപടം തേടിനിന്നൂ..

നീയെന്റെ ഉൾത്തടം കുളിരാൽപൊതിഞ്ഞൂ..

കരിയിലക്കാറ്റിലിളകുന്ന വാർമുടി 

എൻനേർക്കുനീളെ പറന്നൂ..

ഈ ജന്മതീരത്തു നീകാത്തു നിന്നപോൽ

മറ്റാരുമില്ലഭൂവിൽ .

നിന്റെ പ്രണയതീരം പുല്കിയി-

ത്തിരയായ് പുണരുന്നു ഞാനും

പ്രണയപുഷ്പം

എന്റെ പ്രണയപുഷ്പം വാടിക്കരിഞ്ഞുപോയ് 

നിന്നിളം കാറ്റോട്ടം തോറ്റനാൾ ആനന്ദചിത്തനസ്തമിക്കുന്നുവോ ,പുഞ്ചിരി-

കുണ്ഡത്തിൻ  ആഴങ്ങളിൽ 

ഒറ്റദിക്കോരം വളർന്നൊരു പൂവിന്റെ 

എട്ടുദിക്കെല്ലം കവർന്നൊരു വണ്ടുനീ

ഇളകും ഇതളുകൾ ക്ഷയിച്ചു ചടഞ്ഞു 

പ്രാപ്യമല്ലീസ്നേഹഗന്ധ,മെന്നോതിനീ 

അതാര്യമായിന്നശേഷഭൂവിൽ എന്നും-

മയങ്ങി,യേകത്വമേറ്റുകിടക്കാം 

ഓർമ്മകൾ പൂക്കുമായിരിക്കും സിരകളിൽ

നിന്റെ ഗ്രീഷ്മം പതിയാത്ത സൂനമായ്

പിൻവിളിയില്ലാതെയറ്റുവീഴുന്നിതാ 

വിശുദ്ധിപ്രണയ കപടപുഷ്പം 

ഗന്ധമറിഞ്ഞവരൊക്കെയും കണ്ടാൽ 

തത്ത്വം  പറഞ്ഞങ്ങു മാറിനില്കും 

ചിത്രം : ഗൂഗിള്‍

അന്ധനായ സ്നേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍

ആലസ്യം അശക്തമാക്കിയ മനസ്
നിറങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കും മിഴികള്‍
അന്തര്‍നാളം അനാദിയില്‍ 

അഴ്നിറങ്ങുന്നു..

ഉരലിന്നു ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന-
ഉറുമ്പിന്നു ലോകം ഇട്ടാവട്ടം.
ധീരത ചോര്‍ന്ന ചിത്തത്തില്‍
വൈര്യം നിറച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം

കുരുടന്റെ ഊന്നുവടിക്കും-
ബലമില്ലാതെ വന്നാല്‍-
"കരളിന്റെ സ്നേഹം ഭയമായ്-
ഒഴുകിടും,നദിയായി മാറിടും
പിന്നെ കടലിലേക്കെത്തിടും
പാലായനം ചെയ്ത   വഴിയും-
മറന്നുപോയിടും"

സ്നേഹം അന്ധമാക്കിയ
മനസിന്‍ വിലാപം മുറുകുന്നു...
ഒടുവില്‍, അന്തരംഗത്തിന്‍
തിരിനാളം എരിഞ്ഞൊടുങ്ങിടാം
അന്തരത്തിന്‍ അന്തിയാമങ്ങളില്‍ മൂകമായ്...

അവസാനം നീ മാത്രം.

നിന്നെ തലോടിയ വിരലിന്റെ ദാഹം-

എന്നേക്കുമായ് പോയ് മറഞ്ഞു.
നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകളൊക്കയും-
 മറവിക്കു കൂട്ടായ് മാറി.
നിന്നെ കണികണ്ട മിഴികളില്‍-

ചുവന്ന ഇരുട്ടും മൂടി.
നിന്നെയുറക്കിയ മാറിലെ സ്പന്ദം-
തുടിക്കാന്‍ കൊതിച്ചു നിലച്ചിടുന്നു.
നിന്നെയുണര്‍ത്തിയ ചൊടിയിലെ മൗനവും
താരാട്ടുപാട്ടു നിര്‍ത്തിടുന്നു.

നിന്നെ ചേര്‍ത്തുറക്കിയ രാത്രികള്‍
നിഴലായ്ച്ചുരുങ്ങി നിന്നിലേക്കണയുന്നു.
നീയുഴിഞ്ഞെടുത്ത എന്‍ ആത്മാവിന്‍-
ചിരാതില്‍ നീ നറുവെണ്ണയൊഴുക്കി-
യെന്‍ വര്‍ണ്ണമേലാപ്പണിയുമോ?
മിഴാവില്‍ തുള്ളും കളിപ്പാവയായ്-
കനവിലേക്കണയില്ല ഞാന്‍.
മനശംഖിലെ അഴിതന്‍ അര്‍ദ്രത
അലിയിച്ചിടട്ടെ ഞാന്‍ കടമെടുത്ത-
ജീവിതത്തിന്‍ അഴലുകള്‍..

നിനക്കുവേണ്ടി കുറിച്ചത്..

ആ മരത്തണലത്തു-  

    നീ വന്നീടുമ്പോള്‍

കാറ്റായ് മാറാന്‍

     ദാഹിച്ചു ഞാന്‍...

ആ മഴയത്തു-

    നീ നടന്നപ്പോള്‍

കുടയായ് മാറാന്‍

    മോഹിച്ചു ഞാന്‍..

മധുരമാം ഗാനം-

    കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍..

മധുരമാ മാറില്‍-

    ചേരുമ്പോള്‍..

ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെ-

    കനലുകളൊക്കയും

കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളീയായ്-

    മാറുന്നു..

സന്ധ്യാദീപം-

    തെളിയുമ്പോള്‍..

രാവിന്‍ ഈണം-

    പാടുമ്പോള്‍..

ജന്മാന്തരത്തിലെ-

    ബന്ധങ്ങളൊക്കയും

തോരാ മഴയായ്-

    പെയ്തിടുന്നു...

നിലാവിന്‍ നീലിമയില്‍

മന്ദഹാസം തൂകി നില്‍ക്കുമെന്‍-

കാമിനിയാം നിലാവെ..

പടരുന്ന എന്നിലെ ജ്വാലയില്‍-

കുളിര്‍പൊഴിക്കുക..

അന്ധമാം മിഴിയിലെ അന്ധവികാരങ്ങള്‍-

ഒഴുക്കിക്കളയുക.

എന്നിലെ പവിഴ മുല്ലമൊട്ടുകളെ-

തൊട്ടുവിടര്‍ത്തുക

ആ മധുര സുഗന്ധമാസ്വദിച്ചു-

നുകരുക

രാക്കിളിതന്‍ ഒളിപ്പാട്ടിനൊരു

ശ്രുതിമീട്ടി നില്‍ക്കുക

രാവിന്‍ വാര്‍മുടി വരിഞ്ഞുകെട്ടി

വദനപ്രസാദം പരത്തുക

പളുങ്കിന്‍ നീഹാര ബിന്ദുക്കളെ-

ഉണര്‍ത്തിടുക

മന്ദസമീരനെ മലരിന്‍ മണമോടെ-

മാടിവിളിക്കുക

താഴ്വാരത്തിന്‍ പുല്‍ത്തകിട്ടില്‍-

നീല മെത്തവിരിക്കുക

അതില്‍ അഴകില്‍ പുഞ്ചിരി-
മൊട്ടുകള്‍ വിതറുക
ഉഡുക്കളായുള്ളൊരീ ആഭരണങ്ങളും

ഉടയാടയുമെനിക്കേകുക

നയനം നിറയും നമ്രത-നിന്‍

നുണക്കുഴിയില്‍ നിറക്കുക

വരൂ,മരതകമേട്ടിലെ നിലാക്കിളികളായ്

വെള്ളി നീരാളം പുതച്ചിടാം

അര്‍ദ്ര നിലാവെ നിന്‍ നീലിമയിലെന്നെ

ആലിംഗനം കൊണ്ടുമൂടുക

ഒരു നിശാവൃഷ്ടിയായ് ചുംബനമഴ-

എന്നില്‍ പൊഴിച്ചിടുക

നിലാവെ,

അലിയട്ടെ നിന്നില്‍ ഞാന്‍..

തഴുകട്ടെ നിന്നെ ഞാന്‍..

അറിയട്ടെ നിന്ന ഞാന്‍..

പുലരുവോളം മായാതെ നീ..

പോകാതെ നീ.. നിലനില്‍ക്കു എന്നില്‍

മറുമൊഴി

എന്തിനും വാചാലമാകുമെന്‍ മിഴികള്‍
നിന്‍ മൊഴിക്കു മറുമൊഴിയേകാനാകതെ
പീലികള്‍ കോര്‍ത്തു തടയണ പണിതിട്ടു.
എങ്കിലും! തുടിക്കുന്ന ഗംഗാ പ്രവാഹമാ-
യൊഴുകി  കണ്ണീര്‍ സ്വയം ചാലുകള്‍ തീര്‍ത്ത്

അന്നെന്‍ നാവുഴറാതിരുന്നെങ്കില്‍..
അന്നെന്‍ കണ്ണുകള്‍ മൂകമല്ലാതിരുന്നെങ്കിലോമനെ
നിന്‍ പാവനമാമുടലീ തീരത്തടിഞ്ഞിടുമോ?
ആരും തൊട്ടുനോവിക്കാത്തൊരീ
അഴകുടലല്‍ മീന്‍കൊത്തേറ്റുനീറിക്കിടക്കുന്നൂ

ഹാ!!! സഹിക്കവയ്യാ!!!
ഹാ!!! സഹിക്കവയ്യാ!!!

എന്നെ തഴുകാന്‍ കൊതിച്ചൊരി മുടിയിഴകള്‍
ഉപ്പുപിടിച്ചിരു പറ്റമായ് കിടക്കുന്നു..!!
കരിമിഴിക്കണ്ണുകള്‍ കാരണഭൂതനെ-
മറന്നു അലസമായ് നോക്കിക്കിടക്കുന്നിതാ..
തൊടുകുറി മാഞ്ഞൊരീ ഫാലത്തിലിന്നു-
മണല്‍ത്തരി നിറകോലം വരച്ചുട്ടു..
അധരങ്ങളെന്തോ മൊഴിയുവാന്‍ മറന്നപോലെ..!!

നിന്‍ ചാരത്തു ചേര്‍ന്നോന്നു കിടക്കട്ടെ ഞാന്‍..?
നിന്‍ ചാരത്തു ചേര്‍ന്നോന്നു കിടക്കട്ടെ ഞാന്‍..?

കദനം നിറഞ്ഞ എന്‍ മൊഴികള്‍
നിനക്കു പകര്‍ന്നിടട്ടെ..!!!
കദനം നിറഞ്ഞ എന്‍ മൊഴികള്‍
നിനക്കു പകര്‍ന്നിടട്ടെ..!!!

എല്ലാ കദനങ്ങള്‍ക്കും മീതയാണീക്കദനമെന്നു-
ഞാന്‍ ഉറക്കെ രഹസ്യം പറഞ്ഞിടട്ടെ..!!

എന്‍ സിരകള്‍ താപമരിക്കുന്നു..
എന്‍ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകള്‍
ചെണ്ടമേളങ്ങളുയര്‍ത്തുന്നൂ...!!!
മജ്ജകള്‍ തണുപ്പിന്നു കാവലായ് മാറുന്നു
കടല്‍ നുരകളെന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നു.
ഈ കണ്ണീരിന്‍ ഗംഗാപ്രവാഹം നിലക്കുന്നു
ഈ ഹൃദയദ്രുദതാളം നിലക്കുന്നൂ
മരവിപ്പു മാത്രം..!!മരവിപ്പു മാത്രം.. !! ഞാന്‍ അറിയുന്നു

എന്‍ ചിത്രകൂടത്തിലെ ശലഭവും പറന്നുപോയ്..!!
നിന്നെ തേടി.. എന്‍ ഇണയെ തേടി.. പറന്നുപോയ്!!

എന്‍ മറുമൊഴിയായ് ഈ ശലഭത്തെ നീ
സ്വീകരിച്ചാലും എന്‍ ഓമനെ!!

എന്‍ മറുമൊഴിയായ് ഈ ശലഭത്തെ നീ
സ്വീകരിച്ചാലും എന്‍ ഓമനെ!!

പ്രണയം

പ്രിയേ,എനിക്കു  കാണുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
കാരണം ഞാന്‍ നിന്നെ മാത്രം കാണുന്നു.

പ്രിയേ,എനിക്കു മൊഴിയുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
കാരണം എന്റെ മൊഴികള്‍ നിനക്കു മാത്രം

പ്രിയേ,എനിക്കു കേള്‍ക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
കാരണം നിന്‍ സ്വരം മാത്രമെന്‍ കാതില്‍

പ്രിയേ,എനിക്കു ഗന്ധമറിയുന്നില്ല
കാരണം നിന്‍ സുഗന്ധം മാത്രം ഞാന്‍ അറിയുന്നു.

പ്രിയേ,എനിക്കു ചിന്തകള്‍ ഇല്ല
കാരണം എന്റെ ചിന്തകള്‍ നീയാണു.

പ്രിയേ,എനിക്കു നടക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
കാരണം ഞാന്‍ നിന്നൊടൊപ്പം നടന്നീടുന്നു.

പ്രിയേ,എനിക്കു ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇല്ല
കാരണം നിന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നില്‍ നിറഞ്ഞിടുന്നു.

പ്രിയേ,എനിക്കു ചുംബനമേകാനറിയില്ല
കാരണം ഞാന്‍ നിന്നെ മാത്രം ചുംബിച്ചിടുന്നു.

പ്രിയേ,എന്റെ കൈകള്‍ നിശ്ചലം
കാരണം  എന്‍ കൈകള്‍ നിന്നെപ്പുണര്‍ന്നിടുന്നു.

പ്രിയേ,എനിക്കു സ്നേഹിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
കാരണം ഞാന്‍ നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു.

ബന്ധങ്ങള്‍

ചങ്ങലക്കൊളുത്തായി ചുറ്റിക്കിടക്കുന്നീ-
ബന്ധങ്ങളോരോന്നും
ചാലകമായൊരീ കണ്ണികള്‍ ചാരെയിരുന്നു
കാണാപ്പുറങ്ങള്‍ തിരയുന്നു
ഇവയൊന്നു ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നതോയി
ബന്ധം, അതൊ ഇതു ബന്ധനമോ

സ്നേഹത്തിന്‍ ആലയിലുരുക്കി
ഒരുക്കിയ അച്ചിലെ കണ്ണിയാണോയിത്
അതൊ,കാറ്റത്തുലഞ്ഞു നിന്നൊരാ വള്ളിയിലെ-
തോരണ വര്‍ണ്ണ പത്രങ്ങളോ

ഈ ബന്ധങ്ങളേല്ലാം പേരോതി വിളിച്ചു നാം
ഹൃദയത്തിന്‍ കണ്ണിയില്‍ കോര്‍ത്തിടുംബോള്‍
അറിയാതെയൊന്നീ കണ്ണിയകന്നാല്‍
നീറും തുരുംബു കഷ്ണമായ് മാറുമെന്‍ മനം

കാണാമറയത്തിരുന്നു കാണുന്നതും
നിശ്വാസമായരികിലെത്തുന്നതും
കരമൊന്നു ചേര്‍ന്നു നെഞ്ചോടണയുന്നതും
അധരങ്ങളലിയുന്നതും ഈ ചങ്ങലക്കുരുക്കില്‍

മണ്ണിലെ പച്ചയാം മനുഷ്യര്‍ നാം
പരസ്പരം മനസെന്ന കണ്ണിയില്‍കോര്‍ത്തീ-
സ്നേഹച്ചങ്ങല തീര്‍ത്തു നല്‍കാം
സ്നേഹംനിറഞ്ഞൊരി ബന്ധത്തിനു
പേരില്ല പെരുമയില്ല 

ഓര്‍മ്മയില്‍ പ്രിയസഖീ

ഇലപ്പൂക്കള്‍ പൊഴിഞ്ഞൊരീ-
ജീവിതസായാഹ്നത്തിലിന്നു-
ഞാന്‍ തനിയെ നടന്നുനീങ്ങവെ
അടിതെറ്റി വീഴാതെയെന്നെ-
കാത്തൊരീ  മധുരമാം ഒര്‍മകള്‍

" കാര്‍ത്തിക വിളക്കിന്നരികില്‍ തെളിഞ്ഞൊരാ-
മുഖമെന്‍ മനസില്‍ തിരിതെളിയിച്ച നാള്‍
ഒരു ജന്മസുകൃതമായ് അണിയിച്ച താലിയു-
മായ് സഖിയെന്‍ വാമഭാഗം ചേര്‍ന്നൊരാ വേളയില്‍

പിന്നെയോരൊ ദിനങ്ങളും പോരാതെ-
വന്നുനിന്‍ പ്രേമത്തിന്‍ ആഴത്തിലെത്താന്‍
മനസില്‍കുറുകിയ കിന്നരിപ്രാവിന്റെ
മധുരസ്വരങ്ങളെന്‍ ജീവിതതാളമായ്

 സ്നേഹം നിറഞ്ഞ അക്ഷയ പാത്രമാണെന്‍-
സഖി പകര്‍ന്നോരൊ അമൃതകണങ്ങളും
ബാക്കിവച്ചെപ്പൊഴൊ യാത്രയായെന്‍
വാമഭാഗവും ശൂന്യമായ് "

ഇന്നെന്റെ യാത്രയിലിടറുന്ന
കാലടി കാക്കുവാനരുമില്ല
കൂട്ടായുണ്ടൊരീ ഓര്‍മ്മതന്‍ ഊന്നുവടിയുമായ്
നിന്നിലേക്കെത്തുവാന്‍ യാത്ര തുടരുന്നു..
http://www.youtube.com/watch?v=Q_OfYhEWKak

എന്റെ സ്വകാര്യം

എന്റെ മാത്രമായ് ഓര്‍ത്തുവച്ചൊരീ
മുഖപ്രസാദമഴകെ എന്‍ മലരെ
ഇഷ്ട്മാണെങ്കിലും സഖീ ഞാനിതുവരെ-
യൊന്നുമോതീല്ല ചെമ്മെ

ഓരൊ പുലരിയും ജനിച്ചു നിന്നെക്കാണുവാന്‍
വെയില്‍നാളമണയുമ്പോളും നിറഞ്ഞൊരീ
പുഞ്ചിരിയുമായ് ഞാന്‍ ചാരവെ
നിറഞ്ഞുനിന്നീ വിണ്‍മുഖവുമോരൊ കനവിലും

വഴിയരികില്‍ നീ നടക്കും പാതയോരത്തു
കാത്തിരുന്നു നിന്നോടെന്തൊ ഓതുവാനായ്
എന്നിട്ടും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെന്‍
വാക്കുകള്‍ മറനീക്കി വന്നീല്ലാ

കടന്നുപോയോരൊ ദിനങ്ങളും,നിന്നെ-
ധ്യാനിച്ച സമാന്തര രേണുവായ്
അറിഞ്ഞിരിക്കുമോ നീയെന്നുള്ളില്‍
അലയടിക്കും തിരപോലെയുള്ളൊരീ പ്രണയനൊമ്പരം

നീയറിയാതെ നിന്നെയറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചൊരീ സ്നേഹം
കാറ്ററിയാതെ മഴയറിയാതെ വെയിലറിയാതെ
കാത്തുവച്ചൊരീ സ്നേഹം
എന്നുമെന്റെയീ സ്വകാര്യസ്വത്തല്ലയോ..

നിശബ്ദം ഒരു വിരഹം

സന്ധ്യമായും നേരം, രാവിന്‍-
ഗന്ധമണയും നേരം
കാത്തിരുന്നു നിന്‍ ശബ്ദവീചികളെ-
യീ,തത്തകൊഞ്ചല്‍ പോലെ

തിരിയണഞു നിന്നൊരാ വിളക്കി-
നരികെ നിന്നും ഞാനകലവെ.
തിരികെവരാന്‍ കൊതിക്കുമ്പൊളും
തിരികെനോക്കുവനെന്‍ അയനമനുവദിച്ചീലാ

എത്രരാത്രികളിലെന്‍ മനസിലെ
നേത്രതന്തുവിനെയുണര്‍ത്തി നീ-
രചിച്ച മധുര സ്നേഹഗാനമിന്നു-
വാചാലമാകുവാന്‍  മാത്രമായ്

അടര്‍ന്നു വീണൊരീ മുന്തിരിമുത്തിനെ
പടര്‍ന്ന വള്ളിയില്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചിടുമൊ
ക്ഷാമമില്ലെന്നും നിന്‍ കണ്ണീര്‍ത്തുള്ളിക്കു
സമമെന്‍ മനസുമെരിയുന്നീച്ചിതയില്‍

വീണ്ടും മുഴങ്ങീടുമോ നിന്‍ മണിനാദം
വണ്ടിനെ പോലെയെന്‍ ചെവിയില്‍ മൂളീടുമോ
മറക്കാന്‍ കഴിയാത്തൊരോര്‍മ്മയായ്
തറച്ചുപോയ് നിന്‍ സ്നേഹശബ്ദവീചികളെന്നില്‍